نکتهٴديگرى که در قرآن قابل توجه است اينکه از هيچ روال خاصى پيروى نميکند و مطالب آن بسيار در هم وبر هم و قاطى پاتى ميباشد ، مطلبى که حتى يک دانش آموز در نوشتن انشاء رعايت ميکند، ولى در قرآن معجزه گر چنين موردى رعايت نگرديده است . مثلا”در آيه اى از زن يوسف صحبت ميکند و بلافاصله بعد از آن از بت پرستى و آسمان و زمين سخن ميراند . در آيه ٣٢ سوره ابراهيم از کشتى و سفر به دريا و در آيه بعدى از بت پرستى . در آيه ١١۶ سوره نحل او از مردم مکه وذليل شدنشان و در آيه ١١٧ از ذبح گوسفند ميگويد. در آيه ١٢۴ سوره نحل در باره حرمت روز شنبه است ولى در ١٢۶ همان سوره در باره انتقام جوئى محمد از دشمنانش ميباشد. سوره بنى اسرائيل آيه ۴٩ در بارهٴ استهزاء محمد بحث ميشود و آيه ۵٠ راجع به دوباره زنده شدن پس از مرگ است . سوره نور آيه ٣۴ در باره زن و کنيز دارى و آيه بعدى تهديدات منافقين است. و حتى گاهى در يک آيه دو يا چند مطلب مختلف گنجانده شده است . و از آن جمله است آيه ۵٢ از سوره احزاب . که از اين نمونه ها در قرآن فراوان ديده شده است.

  جن و جن بازى بروايت قرآن:    سوره رحمن آيه ١۵ طايفه جن را از آتش خالص صاف خلق کرديم. سوره رحمن آيه ۵۴ در همان آخرت در بهشت حوريانى که منحصرا” به شوى خود چشم دارند هستند که قبل از زوجشان نه يکنفر انسان ونه يکنفر جن با آنها مجامعت نکرده و بکارتشان را زايل ننموده است . در سوره رحمن همان بازيهائى که با انسان شده است از قبيل تهديد، عذاب ، قتل ، وعده و…….. در اينجا با جنها نيز انجام ميشود . سوره انعام آيه ١٣٠ براى طايفهٴ جن هم پيامبر نازل کرديم ، آنها هم از قبول پيامبران سر باز زدند و در جهنم به مجازات خواهند رسيد . سوره جن آيه ٢ تا ٢٣ کلا”مربوط به طايفه جن است که گفتگو با آنها ازطرف خدا و مردم و تهديدهاى خدا به جنها ميباشد . سوره انعام آيه ١٠١ مشرکين اجنه را به خداوند تعالى شريک قرار دادند ، حال آنکه طايفه جن را خداوند تعالى خلق نموده پس چطور ميتوانند شريک خدا باشند . بازى با اجنه در قرآن باحتمال زياد باين منظور بوده است که محمد خود را ماوراء افراد ديگر قرار دهد باين معنى که او از اسرارى خبر دارد که آدمها ندارند و در نتيجه قرآن را مرموز و منحصر بنماياند و در رديف حوريان و شيطان و ملائکه و چيزهاى موهوم ديگر قرار دهد تا باصطلاح قرآن را بيشتر خدائى جلوه دهد . مرموز بودن قرآن . بسيارى ازآيات قرآن بدون مقدمه و هيچ اعتبارى اشاره به کسى يا چيزى ميکند . که بر هيچکس معلوم نيست طرف صحبت کيست و يا منظور از آيه چيست . در سوره موءمنون آيه ٣۴ تا ۴۴ راجع به پيغمبرى و امتى گفتگو ميکند که هيچکس تا بحال کشف نکرده آن پيغمبر و آن امت چه کسانى بوده اند و لذا دليلى ديگربر مرموز نمودن قرآن ، البته اگر سر سپردگان ادعا کردند که اين از اسرا رالهى است بايد گفته شود که طبق سوره سجده آيه ۴ و يوسف آيه ۴ ادعاى شما نامربوط است کما اينکه بعضى از مطالب و آيات را ا ختصاصى حتى با نام افراد نازل ميکند مثلا” تبت يدا ابى لهب .

 

 

 

Advertisements